امروز هم بعد از اینکه دوس جون خبر داد که باز کنسله٬ من گفتم پس بریم سینما. البته یه کم دیر گفتم چون سانس فیلم ۴.۳۰ بود و من ساعت ۱۰ دقیقه به چهار این پیشنهاد رو دادم. خلاصه که کلی هل هلی حاضر شدم و رفتم پیش دوس جون. دوس جون بیچاره هم حتی وقت نکرده بود نهار بخوره. کلی هم تو ماشین خطی ها نشستیم تا مسافراش تکمیل شن و راه بیفته. وقتی رسیدیم تو سالن سینما ۵ دقیقه از شروع فیلم گذشته بود. وای که چقدر مزخرف بود این فیلم محاکمه در خیابان٬ ولی آخرش خوب تموم شد. البته این نظر منه٬ خوشم میاد از فیلم هایی که آخرش می فهمی رودست خوردی. در تمام طول فیلم این دل دوس جون قار و قور کرد. هر چی هم گفتم پا شو برو یه چیزی بگیر قبول نکرد و گفت بعد از سینما می ریم یه جا غذا می خوریم.

این سالن سینمایی که رفته بودیم هم انقدر کوچیکه که آدم فکر می کنه تو خونه خودش نشسته و داره فیلم می بینه. از سینما که اومدیم بیرون کلی یخ کردیم. هوا داره کم کم سرد میشه. با دوس جون رفتیم یه رستورانی که نزدیک پارک شفق بود. دوس جون هر کاری کرد من غذا سفارش ندادم چون واقعا سیر بودم به جاش یه ظرف بزرگ سیب زمینی تنوری برام گرفت که خیلی مزه داد. اون وقت منی که گشنه م نبود تا تهش رو خورم. چیکار کنم خب٬ شکموام.

ظهر که با دوس جون می حرفیدم یه سوال ازش پرسیدم که وقتی جوابم رو داد احساس کردم دروغ میگه. ازش پرسیدم مشکوکی ها٬ مطمئنی راستشو می گی؟ که خندید. بعد تو رستوران که بودیم خواهر بزرگش بهش اسمس داد که دوس جون گفت باز کن ببین چی نوشته. دیدم در مورد اون سوالی بود که ازش پرسیده بودم و حدسم درست بوده و دوس جون راستش رو بهم نگفته. هم از دست دوس جون ناراحت شدم و هم بهش حق دادم. شاید اگه راستش رو بهم گفته بود سرزنشش می کردم. ولی خودش هم می دونه که من هر چی می گم به خاطر خودشه و اون مساله اصلا به من و رابطه مون هیچ ربطی هم نداره. خلاصه که من چیزی بهش نگفتم. خودش هم خیلی شرمنده بود و معذرت خواهی کرد بعد هم قول داد که دیگه سر هیچ مساله ای اونم موضوع به این کوچیکی و بی اهمیتی دروغ نگه. منم باید بیشتر رو رفتارم کار کنم که دوس جون بتونه تو هر موضوعی باهام روراست باشه و از عکس العمل من نترسه.

از اونجا هم رفتیم تو پارک نشستیم. که دوس جون کلی یخ کرد با اینکه کاپشن هم پوشیده بود. یه کم عکس های تولدی که سه ماه پیش رفته بودم رو بهش نشون دادم. (بعد از سه ماه امروز عکس ها به دست من رسید) دوس جون هم کلی با دیدن عکس های من ذوق می کرد.

دیگه ساعت حدود ۷.۳۰ بود که بلند شدیم. از همونجا هم با تاکسی برگشتیم خونه. این هم از امروز.

برای چند تا از دوستای خوبم می خوام پایین پستم بنویسم:

نگین و سبای عزیزم امیدوارم زایمان راحت و بدون دردسری داشته باشین. نمی دونم شاید گل پسر نگین تا الان که دارم این پست رو می نویسم به دنیا اومده باشه٬ ولی گل پسر سبا رو نمی دونم کی دنیا میاد. ایشالا پسرهای گل جفتتون صحیح و سالم به دنیا بیان.

مونا جونم خیلی برات ناراحتم ولی نمی دونم چرا به دلم افتاده دوباره بر می گردین با هم و نمی تونین بدون هم بمونین. امیدوارم هر چی پیش میاد برات خوب باشه و راحت بتونی باهاش کنار بیای.

رونی و پرنسس عزیزم آپتون رو خوندم ولی نشد نظر بدم بزودی میام پیشتون.

سایه عزیزم دیگه رسما شدم خواننده ی خاموش وبت. معذرت خانومی که نظر نمی دم ولی هیچ پستی ت رو از دست نمی دم. با خوندن پست های غمگینت ناراحت میشم و از پست های فرهنگی ت و اونایی که معرفی نویسنده ها و رمان های مورد علاقه ت بود کلی لذت بردم.

پ.ن: بعد از مدت ها از شکلک ها استفاده کردم. خیلی وقت هم هست عکس نذاشتم این عکس پایینی تقدیم به دوس جون

اضافه شد:

سمیه جونم خیلی دلم برات تنگ شده

آوین جونم خیلی عزیزی

نبود دیگه؟

دوباره اضافه شد: الناز جونم خیلی گلی٬ آقا مهرداد بیشتر نظر می دادین خب

بازم کسی بود خبر بده٬ اسمش اضافه شه